Nieuwe Boeksoort: 'Dwarsligger' ??

Vanochtend vond ik in het AD een artikel over een 'uitvinding', waar de aanwezigen op de boekenbeurs Manuscripta in de Amsterdamse Westergasfabriek afgelopen dagen al kennis van hebben kunnen nemen. De uitvinding (een wereldprimeur) door Hugo van Woerden behelst een nieuw boeksoort nl. 'dwarsligger' - een boek dat de tekst overdwars heeft en slechts 8,5 bij 5,5 cm. groot is - dat hele romans kan bevatten. Sinds gisteren is het in de boekhandel te krijgen.

Het principe van de 'dwarsligger' is niet helemaal nieuw, dacht ik. Ik meen dat er diverse studieboeken (o.a. reisgidsen) al op die manier zijn gedrukt en uitgegeven. Maar die zijn dan altijd met een spiraal uitgevoerd.

Dit maal betreft het een genaaid boek, wat gewoon opengeslagen blijft liggen, doordat een van de kaften los zit. Maar het is toch stevig en kwalitatief sterk. Er wordt bovendien gebruik gemaakt van de dundruktechniek. Het papier is iets dikker, maar het is nog steeds heel compact.
Volgens de uitvinder heeft deze vorm veel voordelen. Je steekt het boekje gemakkelijk in je jaszak of tas, het is handig op reis, en je hebt als lezer niet twee handen nodig, één is genoeg.

Uit wat ik zo gelezen heb, lijkt het me inderdaad handig. Ben benieuwd of dit soort boeken ooit door de bibliotheek worden aangeschaft?

Ding 23, Evalueer wat je in de afgelopen tijd hebt geleerd

23 dingen was voor mij in het begin als schaatsen op glad ijs , voelde me heel onzeker, het was veel krabbelen en opstaan, en weer verder proberen te gaan.
Maar als je volhoudt, merk je na verloop, dat het steeds een stukje beter gaat.

Mijn favoriete dingen zijn Flickr en Flickr toys, plus Librarything. En de kennismaking met Worldcat kon me ook zeer bekoren. De diverse sites met toepassingen, zal ik goed opslaan.

Tussen haakjes, een aantal maanden geleden werd in het journaal melding gemaakt van het in werking gaan van 'World Digital Library', en daar werd bij 23 dingen geen aandacht aan besteed?

Voor mij persoonlijk is de internetwereld veel groter geworden (dan alleen mailen en google-en), heb leuke en leerzame sites leren kennen.
Ik vond het ook leuk dat we de cursus met z'n allen samen doen, zodat je er met elkaar over kunt praten (het onderwerp is bij iedereen bekend). Tevens kun je elkaar ondersteunen en verder helpen. Bovendien vond ik het aardig om de verschillende reacties op elkaar blogpost te lezen.

Voor de bibliotheek zelf leek me Google-doc's een heel handig ding. RSS is inmiddels aan de website gelinked. De link met Hyves bestond al.

Zoals ik in mijn vorige blogpost al aangaf, zal er na deze cursus een interne discussie gevoerd moeten worden, wat we als organisatie met 2.0 verder willen doen.

Inhoudelijk vond ik dat er af en toe van veel overlappingen sprake was.
Had niet gedacht dat het zoveel tijd, inspanning en discipline zou vergen, om deze cursus te volgen. Ik ben wel blij dat we uiteindelijk totaal 24 weken de tijd hebben gekregen, i.p.v. 4 maanden. Want het tempo lag hoog en de hoeveelheid stof, die werd toegeleverd, was heel uitgebreid. Eén ding per week lijkt mij meer dan genoeg.

23 dingen heeft mijn blik op de wereld van internet enorm verruimd, dat heb ik als een positieve impuls ervaren. Omdat je er nu zelf mee bezig bent geweest,vallen je in het dagelijks leven ook tal van 2.0 toepassingen op, bv. op TV of in de krant. Anders had je daar waarschijnlijk geen (of minder) aandacht aan besteed.




Ben blij dat ik
de finish bereikt heb!
Het was de moeite
waard!

Vervolg ding 22, Hoe ik tegen Bibliotheek 2.0 aankijk

Ten opzichte van het Librarian's 2.0 manifesto op You Tube (wat als een soort plechtige geloofsgelofte overkomt), vond ik het (ned) Bibliotecaris 2.0 manifest van Kees Hamann duidelijker verwoord en beter uitgewerkt. Dit kan mijns inziens wel gebruikt worden als handleiding door alle bibliotheken die meer aan hun '2.0 zijn'
willen werken.

En ook in het blog van Orient Express worden de essentiële punten van 2.0 goed samengevat.

Ik denk dat de bibliotheek de laatste jaren al steeds klantgerichter is gaan werken en ook beter naar de wensen van de gebruikers/lezers luistert. Ten eerste om zo het collectie-beleid beter te laten aansluiten bij hun vragen/wensen (je hoeft niet alles aan te schaffen wat er wordt aangeboden). Maar ook de benadering van de klanten met het gebruik van de Website c.q. Hyves is veel actiever dan vroeger het geval was.

Daarom is het ook goed dat het bibliotheekpersoneel deze 23 dingen cursus volgt, om op te hoogte te zijn van nieuwe ontwikkelingen en die mogelijkerwijs zelf in de bibliotheek toe te passen. Na afloop van deze cursus moeten we bespreken/brainstormen welke 'dingen op 2.0 gebied' we in de bibliotheek willen gaan gebruiken. Een werkgroep moet hier dan mee aan de slag gaan.


Tenslotte wil ik eindigen met een opgedane 'vakantie-ervaring' op bibliotheek gebied.






Deze bibliotheek
'oude stijl' trof ik
vorig jaar op Lesbos aan


















Met een beetje goede wil is hier te zien, dat op de wensen van de klant/gebruiker wordt ingespeeld. Yogalessen en Tai-shi in een bibliotheek op Pilion (2009). Niet wat wij onder 2.0 verstaan, maar toch.... De gemeenschapsruimte wordt multifunctioneel benut!

Ding 22, Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken

Het achtergrondartikel: Bibliotheek 2.0: een kijkje achter de schermen door
Lex Slaghuis, waarin hij een interview heeft met Karolien Selhorst van de bibliotheek Vlissingen, vond ik zeer de moeite waard om te lezen. Een aantal frases trokken in het bijzonder mijn aandacht.
- "De oorspronkelijke missie van bibliotheken blijft overeind, maar wordt op een andere manier ingevuld en aangevuld met nieuwe functies".
- "Nu en in de toekomst wordt een bibliotheekgebouw nog meer een ontmoetingsplaats en een centrum, waar mensen terecht kunnen voor debat, cultuur en levenslang leren."
Als voorbeeld hiervan wordt o.a. genoemd: "het verder ontwikkelen van '11 dingen voor docenten' en '15 dingen voor ambtenaren'. Zo kun je als bibliotheek b.v. tegenover de gemeente aantonen, dat je meer in je mars hebt dan het uitlenen van boeken. En tenslotte willen ze ook een versie '23 dingen voor kinderen en hun ouders' gaan ontwikkelen. "
Het lijkt me een hele kluif, deze voornemens, maar geeft wel de essentie van bibliotheek 2.0 , zoals die in de praktijk zou moeten gaan werken, weer.

Eveneens wil ik nog één artikel aanhalen uit het blad 'Digitale Bibliotheek dib, nummer 1, 2009. Dit is getiteld : Met de zegen van Socrates, bibliotheken meer dan ooit van nut, door Kees Hamann.
Als oud-gymnasiast intrigeerde die titel mij. Een paar stukjes uit dat artikel wil ik hierbij citeren:
"Bibliotheken werken sinds hun ontstaan aan het verzamelen, ordenen en toegankelijk maken van bronnen van informatie en cultuur. Met de opkomst van internet en zoekmachines als Google is het einde van het bibliotheekwerk voorspeld. Niets is echter minder waar, Bibliotheken kunnen de komende generaties meer dan ooit van nut zijn: als selecteurs, ordenaars, beoordelaars en stimulators. Daar waar de technische noodzaak van tussenkomst van uitgevers, producenten en verhandelaars door de electronische snelweg overbodig wordt, kunnen bibliotheken als intermediairs tussen auteurs en lezers garant staan voor vindbaarheid, betrouwbaarheid, samenhang, pluriformiteit en beschikbaarheid."
Voorbeeld:"De objectiviteit en logica van de resultaten van elektronische zoekmachines is al lang zoek.Toch varen veel gebruikers blind op de eerste resultaten die b.v. Google levert. Omdat dit geen filantropisch bedrijf is zal er altijd meespelen dat betalende opdrachtgevers hoger soren in de resultaten dan niet-betalende. Bibliotheken zouden hierin een onpartijdige en betrouwbare rol dienen te spelen".
Hoe je dit in de praktijk uitwerkt is vers 2.

Op de site van Bibliotheek 2.0 heb ik wederom rondgeken. De foto/slideshow op de site geeft een mooie impressie van de 'nieuw ingerichte 2.0 bibliotheken'.

Vervolg ding 21, Aquabrowser

Op advies van Probiblio (reactie op mijn vorige blogpost) ook nog een kijkje genomen bij de Provinciale Aquabrowser met de catalogi van de bibliotheken in Noord- en Zuid-Holland, te weten: Hollandnet.
Leuk, dat je daar een zoekopdracht zowel in alle vestigingen, als in één specifieke bibliotheek kunt doen. En dan gelijk ook de beschikbaarheid ziet.
Moet wel zeggen, dat dit geheel er met de plaatjes/covers aantrekkelijker uitziet, dan onze eigen Bicat catalogus. Maar het is natuurlijk niet precies te vergelijken.

Ding 21, Aquabrowser My Discoveries en andere sociale bibliotheekcatalogi

Na de instructie, eerst de achtergrondinformatie-artikelen bekeken. Het artikel van Jan 2.0 :
"Is er nog toekomst voor de catalogus 2.0" was wel lang, maar tevens ook heel duidelijk en verhelderend, om tenslotte te eindigen met de vraag of de bibliotheek-catalogus het jaar 2012 eigenlijk wel zal halen???????? Geeft best stof tot nadenken voor alle bibliotheken.

Op de site van de Ann Arbor District Library sprak de Tagcloud mij niet erg aan, te veel termen tegelijk. De lijstjes van 'hot books' en 'hot DVD's' kan ik waarderen, terwijl ik de
Top 10 tags en Most recent Tags wel grappig vind, maar niet echt belangrijk.
De mogelijkheid om een Persoonlijke Card Catalogus op te bouwen van de boeken die je gelezen hebt, vind ik een mooie optie.

Daarna de Aquabrowser van de OBA bezocht en uitgeprobeerd, en met het 23 dingen account op My Discoveries rondgekeken. Het maken van leeslijstjes of wensenlijstjes is in principe standaard alleen zichtbaar voor jezelf. Maar je kunt er ook voor kiezen om de lijst publiek te maken (dit lijkt mij handig voor leesclubs e.d.) Dit principe vind de goed volgorde , eerst privé, en na een weloverwogen besluit pas openbaar.
Overigens vond ik op de leeslijstjes niet erg veel 'verrassende' onderwerpen staan. Alleen nog een extra reisboek over IJsland toevallig gevonden.
Het lijkt me trouwens wat rommelig worden, als iedereen bij de openbare lijsten maar 'tags' kan toevoegen. Maar lees ook dat de 'publieke, gemeenschappelijke content' nog wel wordt gefilterd op basis van regels van de bibliotheek (werkt vertraagd daardoor), om grip te houden op de kwaliteit van het aangebodene.
Het gebruik van de Aquabrowser = grasduinen via een trefwoordenwolk/tagcloud is niet echt 'my cup of tea'. Misschien is het alleen handig, als je niet precies kunt definiëren wat je zoekt, dan kom je door de 'cloud' vanzelf op een idee voor een link.

Tenslotte de Worldcat van OCLC bezocht en ook deze met het 23 dingen account 'uitgevogeld'. Hier vond ik een Engels kunstboek, wat ik via de OBA niet kon vinden, wel terug! Bovendien spraken heel wat onderwerpen van lijstjes me wel aan, leuk om die verder te bekijken. Het totaal aantal van handige mogelijkheden/diensten bij Worldcat maakt het aantrekkelijker en completer dan het gebruik van My Discoveries van OBA. (Ik kan dus de enthousiaste mening in de artikelen van Edwin Mijnsbergen helemaal begrijpen).
Het heeft ook mijn voorkeur, als ik een keuze moet maken.

Overigens zag ik ook weer veel overlap met Librarything.

Ding 20, Muziek online beluisteren in een sociaal netwerk

Bij het bekijken van de achtergrondinformatie, viel het artikel van Nico Dijkshoorn - Balen van Last FM - op. Tja, .... leuke dingen kunnen ook vervelende neveneffecten hebben.

Daarna met het cursus account ingelogd bij Last Fm. Het biedt heel veel mogelijkheden, heb ik na een aantal avonden ontdekt. Via de profielpagina van 23 dingen word je (zoals ik ook op een blog van m'n medecursist las) inderdaad verleid tot het beluisteren van heel wat tracks, en via de radio van een bepaalde artiest/zanger kun je dan weer switchen naar een 'related tag' radio. En zo ben je, voor je het in de gaten hebt, een paar uur verder, terwijl je aanvankelijk maar een paar nummers wilde beluisteren. Mooi systeem, dat je jouw keuze weer kan vergelijken met de afgespeelde muziek (in hetzelfde genre) van anderen.

Heb zo een lijstje van 'mijn favoriete tracks' aan de library van het 23 dingen account toegevoegd; ik vond ze terug bij 'recently added'.

Ben meer een Jazz liefhebber, en in dat genre een heleboel muziek afgespeeld (en af en toe hartjes uit gedeeld). Zo heb ik successievelijk tracks van Norah Jones en Michael Bublé beluisterd. Daarna nummers van Rita Reys, en via haar kwam ik bij een voor mij onbekende artieste Ernestine Anderson en vervolgens bij Shirley Horn (kende ik wel), ondekt door Miles Davis. Leerzaam al die info erbij!

Daarna door naar Ray Charles, en via zijn radio kwam ik bij Otis Redding. Tenslotte naar B.B. King. Van zijn track: 'Ain't nobody home' bestond ook een You Tube video, die ik de moeite waard vond en daarom maar naar m'n blog heb gekopiëerd. Het is een lekker lang nummer (6.35), dus 'enjoy it' !

Persoonlijk vond ik het prettig om met deze mogelijkheden kennis gemaakt te hebben.

Voor de bibliotheek zie ik momenteel het nut er niet van in.